Gizem Pınar Karaboğa: Rüzgârlı Köşe - Fırtına

Saçları kıvır kıvır bir kadın. Başında kuş yuvası tacı. Elleri hep telaşlı, kolları salkım söğüt. Küçücük bir üfürükten incecik hırkası yaprak döküverir. Yüzü kuvars taşı gibi hem şeffaf hem çağın tortusundan bulanık. Bakışları göz kapağının güvenli örtüsünün altına saklanıyor sık sık. Ne zaman baksam kirpikleri kavuşup ayrılıyor, kavuşup ayrılıyor. Dosdoğru bakmayı becerse, biliyor, retinasını yırtacak bu korkunç ışık. Bizim zamanımız bu: Müthiş ışığın yarattığı körlük.

Bir küçücük kırtasiyesi var. Kentsel dönüşümden yakında nasibini alacak bir evceğizin altında durur. İki sıra ince metalden beyaz rafta Ayşegül tatile çıkıyor, Cin Ali atlara bakıyor. Yanlarında cırt cırtlı yeşil pembe oyuncak raketler, su fışkırtan yüzükler, kedi gözü gibi gülümseyen cicozlar, simli yılbaşı kartpostalları, yemyeşil ambalajıyla Sulugöz cikleti. Geçmiş zaman alacası.

Yolda görürdüm onu. Serçeler gibi sekerek, kalbi yerinden fırlayacakmış gibi yürürdü. Konuşmak ister, çekinirdim; yanıtlar çok zorlu. Ben “nasılsın” diyemezdim, o da “iyiyim”… Kırtasiyenin önünden her geçtiğimde onu küçük kasasının arkasında görünce o bana nasılsın derdi sanki ve ben de iyileşirdim. Ayşegül güvenli bir dünyada ağaçlara tırmanır, meyveler tadardı.

Günlerden bir gün kırtasiyesinin basamaklarını tırmanırken gördüm onu. Titremeleri artmıştı. Mahcup, dünyaya yetişmeye çalışan bir telaş titremesi değildi bu. Büyük bir depremle ruhu sarsılmış gibiydi, artçıları artık başından silkeleyemiyordu. Merdivenin korkuluklarına tutundu. Kırtasiye aynı günün akşamı kapandı.

Tozdan çamur kesmiş camın ardından bakıyorum. Ne kitapları ne oyuncakları seçebiliyorum. Kasanın başında siluetini görür gibi oluyorum bazen. Belki o da, bataklığından uzanmış bir baş görüyordur camda. -Nasılsın? İyi değilim. Ben de.- Bu gezegenin insanı akla yüreğe sığacak gibi değil; Rojava’da, Filistin’de, Ukrayna’da, Dünya’nın bir yerlerinde çocuklar öldürülüyor. Cicoz gibi ufacık tefecik çocuklar. Şuncacık, avuç içi kadar yavrular. Cin Ali gibi kibrit çöpünden bilekleri, büyüklerin yakıp kül ettiği.