Aslan Kocaman: Dönence

başından beri sendin yazanı
bilmediğinle seçtiğin yollardan
gördüğün yerde köşe bucak kaç
kovaladığın da sensin
hadi hadi tutma kendini gülümse

aldırma artık aldırma
aldanmaktan da kurtar kendini
kıyamet değil az da olsa söyle eksiğini
gücendirme tabii o kadar canım
insan olansın sen bildiğinden gitsen
sen miydin sanki hepsine bir cerrah
kader diye de oyalama aman ha kendini

yazdım yine bir sürü ne bu neee!!!
kendimle mi konuştum adı şiir miydi bu
ya da şiir sayılmasına kanıt ne
ihtiyaç mı sahi bu!
ya da eleştirilse değerli mi olur
yerden yere vurulunca mı like like be like
edebiyata her yere sıçradı bu ağız
benim yazdığım becerisizlik diye anılır mı
ezberimden oynadım burda biraz
okuyucum, olmadıysa görüldü yap geç!
algoritmaya yeni melodiler kaydır
yakalanırsan da geçmişe deja vuuuu!!

Allah’ım beni biraz da sen sayıkla
bak ne delirebildim ne üst insan
bu gevezelik kedilerin gecedeki ağzı
sabaha unutulur mesaiyle buuum!!