Alev Ramiz: Bile Bile Tükenir Zaman

Bile bile yükseliyor faili meçhul haneler
Kileri naftalin dehlizi, kilidi kırık tavan arası
Ne gül açıyor yüreklerde ne eşikte çatlak nar
Rüzgâr nefesinden prangalı sırması dökük son ışık
Bir sürgün yılanı süzülen kapı altından
Zırhı çalıntı sır, zırhı tek kullanımlık kabuk
Neden kimse üflemiyor kavalı ve çocuklar uykuda

Hiç duyulmamış bir baba sesi yalınayak katlarda
Duvarda eğri çerçeve selamı hasret kokan
Ardında küf dokulu karyola son lekesinde ilk günah
Cinnet geçiren bir bıçağın gölgesinde koridorlar
Oluk oluk akıyor masumiyet çığlığı
Avucuna sıkışmış bir akide tesellisiyle örterken maziyi
Neden en cafcaflı elbisesini giyer muhafazakâr camlar

Bilirim uykusuz gezer ölüm dalgalar sürer en onulmaz kaderi
Sıvanır yaram fark edilen her deniz yıldızının hatırına
Ay gülümser çuhası kırmızı yüzünde eskimeyen çil çil yıldızlar
Uğurladığım gecelere yazarım korkusuz isimlerini